Prezes PERN Przyjaźń nie ma wątpliwości, że inwestycja realizowana wspólnie z niemieckim partnerem to dla spółki znakomity interes. - Roczne przychody terminala szacujemy na ponad 200 mln zł - poinformował podczas konferencji prasowe towarzyszącej podpisaniu umowy. Mają one pochodzić z tytułu różnego rodzaju usług przeładunkowych i magazynowych świadczonych zarówno na rzecz krajowych rafinerii, jak również spółek zagranicznych już obecnych w Polsce jak i takich, które nie są u nas obecne.

Mają to być jednak usługi w niewielkim stopniu ingerujące w nasz rynek - bardziej skupiające się na obsłudze "tranzytowej". Taki scenariusz wymusza choćby istniejąca logistyka - baza nie będzie miała bowiem połączenia rurociągowego z resztą kraju (chodzi o rurociąg paliwowy), a rurociąg naftowy jest już niemal w całości wykorzystywany na potrzeby zaopatrzenia rafinerii Grupy Lotos w ropę rosyjską i - działając rewersyjnie - do przesyłu ropy z Naftoportu do dwóch rafinerii niemieckich (Schwedt i Leuna) i w mniejszym stopniu do płockiego zakładu Orlenu. PERN co prawda wspomina nieśmiało o planach budowy rurociągu produktowego wzdłuż istniejącej rury naftowej, ale jest to projekt będący na etapie "studialnym".

Rocznie do PERN Przyjaźń z racji użytkowania terminala może więc trafiać około 100 mln zł (50 proc. udziałów w spółce joint venture), co przy zeszłorocznych przychodach nieznacznie przekraczających 700 mln zł, jest sumą nie do pogardzenia (zysk PERN wyniósł w 2010 roku 241,5 mln zł - najwięcej w historii).

Eksperci pozostają jednak sceptyczni co do tak optymistycznych założeń spółki. Zdaniem Marka Mroczkowskiego, obecnie szefa rady nadzorczej Zakładów Chemicznych Police a w przeszłości m.in. szefa Możejek czy Unipetrolu oraz wieloletniego wiceprezesa Orlenu, nie jest to takie oczywiste. - Terminal jako okno eksportowe ma uzasadnienie na przyszłość, ale co do ekonomiczności tej inwestycji to mam spore wątpliwości - mówił.

To nie jedyny sceptyczny głos w tej dyskusji. - Moja wątpliwość dotyczy idei działania terminala na zasadzie "tranzytowej". Nie bardzo mogę sobie wyobrazić, dlaczego dostawy lub odbiorcy ropy lub paliw mieliby w procesie blendingu korzystać z usług pośrednika, skoro mogą z powodzeniem zrobić to samo we własnym zakresie - zastanawia się Aleksander Zawisza, niezależny ekspert rynkowy. Jest to szczególnie wątpliwe w sytuacji, gdy Rosja rozbudowuje własny terminal w Primorsku i ogłasza, że zwiększać przychody właśnie z tego rodzaju usług.