- Technologia współuwodornienia wiąże się z użyciem mieszanek surowcowych, tj. dodatku oleju roślinnego do mineralnych frakcji rafineryjnych, co powoduje, że we wszystkich produktach wyjściowych uzyskujemy pewien udział komponentów węglowodorowych pochodzenia roślinnego, tj. z biomasy, trudny do oznaczenia z analitycznego punktu widzenia. Zachodzące podczas głębokiej hydrorafinacji olejów napędowych reakcje powodują powstawanie nieznanej ilości węglowodorów pochodzących z biomasy o zmienionej strukturze, a tym samym zmienionych właściwościach, co z kolei skutkuje ich nieokreślonym udziałem w rożnych frakcjach produktowych - twierdzi KnRB.

Ich zdaniem zmienność otrzymywanych produktów, oprócz rodzaju surowca, zależy od całej grupy dynamicznie zmieniających się parametrów procesu, również powstające podczas hydrorafinacji produkty uboczne mają wpływ na bieg reakcji hydrorafinacji (np. H2S, NH3, H2O).

- Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, że realizacja NCW przy udziale produktów współuwodornienia doprowadziłaby do sytuacji, w której ilość biokomponentów powstałych w wyniku zastosowania tej technologii w praktyce nie byłaby możliwa do dokładnego oszacowania ilościowego. Pojawia się zatem pytanie, na czym miałoby polegać naliczanie samego NCW, skoro niewiadomą pozostaje faktyczna ilość wprowadzonych do paliw transportowych biokomponentów? - pytają członkowie Koalicji.

Powołują się przy tym na wprowadzone pod koniec 2010 roku nowe przepisy niemieckie, które nie pozwalają zaliczać produkcji paliw na drodze współuwodornienia do realizacji celu 20-proc. udziału paliw odnawialnych w transporcie do roku 2020.

- Mając powyższe na uwadze, co stanowić powinno dla Polski przykład odpowiedniego zastosowania przepisów Dyrektywy 2009/28/WE, pragniemy z całą stanowczością podkreślić, że mieszanki surowcowe (surowce naftowe i oleje roślinne) poddane procesom hydrorafinacji na instalacjach do przerobu komponentów naftowych w rafineriach oleju mineralnego nie są uwzględnione w treści dyrektywy zarówno jako biopaliwo oraz jako sam proces wytwarzania biopaliw. Co więcej, dyrektywa nie definiuje również możliwości wykorzystania biopaliw jako dodatku do procesu rafinacji samej ropy naftowej, jak i dodatku do procesów rafinacji półproduktów oraz pozostałości z poszczególnych procesów technologii przerobu ropy naftowej - argumentuje KnRB.