Przykładem, który może być początkiem nowego trendu jest decyzja z lipca ub.r., kiedy to amerykański koncern ConocoPhilips zdecydował się wydzielić segment rafineryjny ze struktur korporacyjnych. Choć koniec operacji zaplanowano dopiero na połowę tego roku to efektem był znaczący wzrost wartości koncernu. Po podziale część rafineryjna będzie największym niezależnym podmiotem w tej branży w USA, dysponując mocami przerobowymi powyżej 2 mln baryłek dziennie.

Wcześniej ten sam scenariusz zrealizował kanadyjski koncern Marathon Oil. Pozbycie się przez spółkę wszystkich rafinerii na początku 2011 roku przyniosło wzrost wartości spółki aż o 69 proc.

- Naszym zdanie tego typu działania ze strony zintegrowanych koncernów naftowych będą powtarzać się w perspektywie najbliższych dwóch-trzech lat. Pamiętajmy, że spółki te mocno ucierpiały na kryzysie gospodarczym i tego typu działania mogą być kuszącą możliwością, tym bardziej, że działając osobno takie jednostki mogą osiągać lepsze wyniki niż funkcjonując jako jeden podmiot – twierdzą eksperci Deloitte.

Jak na tym tle wyglądają polskie spółki? Oba nasze koncerny to przede wszystkim spółki działające w sektorze rafineryjnym i detalicznym, a w przypadku Orlenu również petrochemicznym. Dopiero od niedawna podejmowane są starania o zbudowanie segmentu upstream. Szefowie obu spółek podkreślali wielokrotnie chęć budowy koncernów pionowo zintegrowanych, a więc łączących sektor upstream i downstream. Propozycje rozdziału tych sektorów pojawiły się jednak w odniesieniu do Grupy Lotos. W ramach procesu prywatyzacyjnego spółki mówiło się o przekazaniu aktywów upstream do Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa a rafinerię gdańską połączyć z PKN Orlen.