- Istniejąca sieć rurociągów produktowych w naszym kraju jest niewielka i de facto w całości dedykowana jednemu podmiotowi – PKN Orlen. Wynika to po pierwsze z uwarunkowań historycznych, a także z samego położenia obu naszych rafinerii. Z ubolewaniem stwierdzam, że w tej chwili w zakresie rurociągów produktowych PERN dla Lotosu nie ma żadnej oferty - przyznał prezes PERN.

Nie oznacza to jednak, że żadne inwestycje w sieć przesyłową nie są planowane. W tej chwili Orlen kończy rozbudowę swojego rurociągu na Dolnym Śląsku, którym najprawdopodobniej PERN będzie administrował, podobnie jak pierwszym jego odcinkiem. - Jesteśmy też w trakcie rozmów z Orlenem o budowie rurociągu na odcinku Boronów-Trzebinia. Gdzieś w tle cały czas jest też projekt budowy rurociągu transgranicznego na Białoruś, ale jest to wciąż pomysł na wczesnym etapie analiz, choć niewykluczone, że w bliskiej przyszłości nabierze on bardziej realnych kształtów - ocenia Robert Soszyński.

Jego zdaniem kluczowe dla tego typu inwestycji jest uwzględnienie odpowiedniego poziomu przesyłu, stąd nie jest łatwo znaleźć kierunki, które ten warunek będą spełniały. - Pod tym kątem najbardziej realnym kierunkiem wydaje się kierunek warszawski. Jeśli pomyślnie ukończymy budowę trzeciej nitki Przyjaźni na odcinku wschodnim, tak jak to planujemy do roku 2012, to wtedy po śladzie pierwszej nitki być może zaproponujemy uruchomienie rurociągu produktowego. Ale to także wciąż dość odległa kwestia - zastrzegł prezes PERN-u.

Głos w dyskusji o rurociągach produktowych zabrał także Filip Kowalski, manager w firmie Accenture. - Pamiętajmy, że decyzja o takiej inwestycji musi być przemyślana nie tylko pod kątem aktualnych potrzeb, ale również trzeba wziąć pod uwagę ewentualne zmiany rynkowe w przyszłości, jak choćby pojawienie się nowych graczy. Może to bowiem znacząco zmienić ekonomikę takiego przedsięwzięcia - zauważył.