PARTNER PORTALU partner portalu wnp.pl
Menu

wnp.pl - portal gospodarczy

Szukaj

Naftowe szanse Polski w Iranie i Algierii

Autor: wnp.pl (Piotr Apanowicz)
29-06-2016 16:10
Naftowe szanse Polski w Iranie i Algierii
Fot. Shutterstock.com

Niedawne misje gospodarcze KIG do Iranu i Algierii pokazały nowe szanse współpracy polskich firm z sektora naftowo-chemicznego na zmieniających się rynkach Środkowego Wschodu i Afryki Północnej - ocenia Janusz Wiśniewski, wiceprezes KIG.

Po niedawnym zniesieniu sankcji to Iran wydaje się najbardziej perspektywicznym partnerem dla polskich podmiotów?

Zaledwie 16 stycznia br. zniesiono sankcje gospodarcze przeciwko Iranowi, a kraj ten ruszył z eksportem węglowodorów i petrochemikaliów, zapraszając szerokim frontem inwestorów, kontrahentów i dawców technologii.
Iran to najzasobniejszy w gaz ziemny kraj na świecie, a ponadto posiada jeszcze czwarte co do wielkości rezerwy ropy naftowej, której koszt wydobycia jest od ponad połowę tańszy niż ropy rosyjskiej. Mało kto jednak docenia 31 mld ton rozpoznanych złóż surowców mineralnych oraz 3000 czynnych kopalń. Pierwsze miejsce w światowych zasobach cynku, drugie w miedzi i dziewiąte w rudzie żelaza razem z potencjałem wydobywczym ołowiu i metali ziem rzadkich sprawiają, że wkrótce przychody z ich eksportu mogą być większe niż dochody państwa z tytułu wydobycia węglowodorów (30 mld dolarów w 2015 roku).

Gdzie widzi pan największe szanse na ewentualną współpracę dla polskich firm?

Największe wrażenie robi program rozwoju specjalnej strefy petrochemicznej w Mahshahr. Obejmuje ona również Imam Khomeini Port, którego zdolność przeładunkowa 57,5 mln ton rocznie na razie jest wykorzystywana zaledwie w 20 proc.

Iran w tym roku ma zwiększyć swoją produkcję petrochemikaliów o 8 mln ton. Obok budowanych z rozmachem instalacji metanolu (1650 tys. t/r), polipropylenu (1470 tys. t/r), kwasu octowego (300 tys. t/r przy obecnej zdolności 3,3 mln t/r), akrylonitrylu (200 tys. t/r) czy DME (800 tys. t/r) są też instalacje, które w Polsce są wstydliwie zamykane lub dogorywają ze względu na koszt wsadu surowcowego czy energii. Stąd pojawił się pomysł, aby niektóre z tych instalacji przenieść do Iranu  lub odtworzyć tam dla planowanych zdolności acetonu (55 tys. t/r), fenolu (90 tys. t/r), bisfenolu (100 tys. t/r), cykloheksanu (100 tys. t/r), kaprolaktamu (70 tys. t/r), poliamidu (50 tys. t/r) czy bezwodnika kwasu maleinowego (45 tys. t/r). Przypomina to trochę całą sekwencję polskich programów chemizacji gospodarki, z których nic nie wyszło głównie z powodu braku finansowania, ale właśnie finansowanie wkrótce może przestać być przeszkodą w Iranie. Lista pomyłek inwestycyjnych w polskiej chemii jest zresztą całkiem długa, od nadboranu sodu w Puławach, przez rozbudowę PCW w Tarnowie do epichlorohydryny z gliceryny w Bydgoszczy. Jak przenosić zbędne aktywa na Środkowy Wschód pokazała kilka lat temu Grypa Boryszew na przykładzie instalacji polimeru butelkowego SSP z Elany Toruń. Z łatwością mogę też sobie wyobrazić polskie inwestycje w surowce chemiczne (np. benzen, fenol czy kwas octowy). Iran póki co kupuje 9 tys. ton benzyny dziennie i polskie rafinerie powinny tam kupować ropę naftową w zamian za benzynę.



SUBSKRYBUJ WNP.PL

NEWSLETTER

Najważniejsze informacje portalu wnp.pl prosto do Twojej skrzynki pocztowej

Wnp.pl: polub nas na Facebooku


Wnp.pl: dołącz do nas na Google+


43 691 ofert w bazie

POLECANE OFERTY

1 048 524 ofert w bazie

POLECANE OFERTY

5 763 ofert w bazie

2 782 331 ofert w bazie


397 664 ofert w bazie

GORĄCE KOMUNIKATY

Wyszukiwanie zaawansowane
  • parking
  • bankiet
  • catering
  • spa
  • klub
  • usługi
  • rekreacja
  • restauracja
467 ofert w bazie

PARTNER

  • partner serwisu

POLECAMY W SERWISACH GRUPY PTWP