- Należałoby wówczas sprzedać sieć detaliczną Lotosu, najlepiej Orlenowi i przekształcić nadmorskie aktywa w rafinerię przerobową na zlecenie graczy rynkowych – głównie Orlenu. Mogłaby ona stać się użyteczną też dla swap-ów ropy wydobywanej przez PGNiG w różnych częściach świata – twierdzi Janusz Wiśniewski. Pozostałe aktywa spoza podstawowego obszaru działalności Lotosu radzi sprzedać lub wydzierżawić, zapewne Orlenowi, tworząc w ten sposób sine spółki asfaltowe, parafinowe, serwisowe czy olejowe.

Jak zauważa wiceprezes KIG wiarygodności mógłby wówczas nabrać także program energetyczny Lotosu, który wówczas dobrze wpisze się w strategię PGNiG.

Jest to jednak, jego zdaniem, scenariusz obarczony dużym ryzykiem. – Nie bardzo wierzę, że PGNiG pozostawiony na dłuższą metę bez taryfy i na rynku politycznie regulowanym będzie w stanie sprostać takim nowym wyzwaniom bez szkody dla akcjonariuszy – stwierdza. – Połączenie Lotosu z PGNiG jest pomysłem marnym biznesowo, ale wykonalnym i być może racjonalnym, jeżeli nie wierzy się, że Lotos poradzi sobie z ogromnym zadłużeniem i wyklucza się znalezienie inwestora z rosyjskim lub chińskim kapitałem – dodaje Wiśniewski.

Podkreśla przy tym, że najlepszym sposobem wybrnięcia z trudnej sytuacji, w jakiej znalazł się Lotos, z punku widzenia sektora byłoby połączenie gdańskiego koncernu z Orlenem. – W takim przypadku optymalnym dla głównego Skarbu Państwa procesem jest wniesienia posiadanego pakietu akcji Orlenu do Lotosu. To znany scenariusz, który jednak budzi lokalne demony, które straszą polityków odbierając firmom szanse na zintegrowany rozwój na wolnym od prawie 15 lat rynku paliw – podkreśla Janusz Wiśniewski.